در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد

رهگذر شاخهء نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

"نرسیده به درخت،

کوچه باغی ست که از خواب خدا سبز تر است

و در آن عشق به اندازهء پر های صداقت آبی ست.

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ،سر بدر می آرد،

پس به سمت گل تنهایی می پیچی،

دو قدم مانده به گل،

پای فوارهء جاوید اساطیر میمانی

و تو راترسی شفاف فرا می گیرد.

در صمیمیت سیال فضا،خش خشی می شنوی:

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا،جوجه بردارد از لانهء نور

و از او می پرسی

خانهء دوست کجاست."

                                          شاید به خواب شیرین              فرهاد رفته باشد

شما علاوه بر افشای ماهیت دروغین دنیای مدرن و نقاط ضعفش باید با دین های منحرف و مرتجع که به شدت بر بشر ضربه می زنند هم باید مخالفت کنید!

به نظرم راست می گفت!

شاید دین بد ٬ بدتر از بی دینی باشد!

برای همین هم من دارم مبارزه می کنم!

مبارزه می کنیم :

اسلام تنها دین الهی است که از تحریف دور مانده (که البته دارن با تفسیر های شخصی اسلام رو هم تحریف می کنن (متاسفانه [...])) 

این دهان بستی دهانی باز شد

تا خورنده ی لقمه های راز شد

گرتو این انبان ز نان خالی کنی

پر ز گوهرهای اجلالی کنی

لب فرو بند از طعام و از شراب

سوی خوان آسمانی کن شتاب

طفل جان از شیر شیطان باز کن

بعد از آنش با ملک انباز کن

چند خوردی چرب و شیرین از طعام؟

امتحان کن چند روزی در صیام

چند شبها خواب را گشتی اسیر؟

یک شبی بیدار شو دولت بگیر

دفتر سوم3747

دفتر اول1639

ابو سعید " :

عصیان خلایق ارچه صحرا صحراست

در پیش عنایت  تو یک  برگ  گیاست

هر چند  گناه  ماست  کشتی   کشتی

غم نیست که رحمت تو دریا  دریاست

این تنها کاریست که این روز ها می تونم بکنم!

من در مقابل خدا های خود ساخته و بت های دست بشر عصیان می کنم!

عصیان و سرکشی یکی از مولفه های اصلی زندگی امروز منه!

عصیان می کنم ٬ پس هستم !

 من از اول هم به خدا های اونا هیچ اعتقادی نداشتم!

من از اول هم می دونستم که یه روز خدای مسیحیت می میره !!!

(اگه باور ندارید برید از نیچه بپرسید ! )

حالا هم مطمئن هستم که این خدای خود ساخته هم می میرد !

و من همچنان عصیان می کنم !

و از این عصیان لذت می برم !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عجب متنی : هم خیلی ادبیه ٬ هم خیلی تیریپ روشنفکری داره !!!

تا حالا دقت کردید که غروب جمعه چه جوریه ؟

غروب جمعه هم یه غروب مثل همه غروب های دیگه ! اما نمی دونم چرا این جوریه ؟

همه می گن دلگیره !

اما هیچ کس نمی گه چرا !

شاید یه وجهش این باشه که یه هفته رو پشت سر گذاشتی وهر کاری می خواستی کردی و حالا نشستی ...

نشستی و نیگا می کنی که دوباره فردا شروع میشه : روز از نو ، روزی از نو ! دوباره تکرار و تکرار و تکرار ! دوباره روز مرگی و بدبختی و بی چارگی ! دوباره جنگ و دعوا ! تلاش برای بقا و... دوباره ترافیک و آلودگی و زندگی ماشینی !

آره !

دوباره از فردا شروع میشه !

کافی فردا پات رو خونه بیرون بذاری تا یک عالمه تناقض ببینی !

این چه وضعشه ؟

آخه این زندگی چه معنایی می تونه داشته باشه !

دوباره یه هفته دیگه میاد و از اون راز با خبر نشدی !

هنوز داری دور خودت دور می زنی و می چرخی و می چرخی و هیچ خبری ازش نیست ! پس چرا درکش نمی کنی ؟

.

.

.

قطعاً اگه زندگی فقط همین ظاهرش باشه که خیلی پوچ و مزخرفه ! خیلی تکراری و درد آوره ! خیلی انسان تنهاست ! انبوه تنها ! خیلی !

قطعا در عالم رازی هست ! رازی که شاید بهای فاش شدنش زیاد باشه !

هم خیلی زیبا و دلنشین و بیان بسیار زیبایی داره

هم اینکه اعتقاد فردوسی رو به خوبی نشون میده (در شرایط زمانی سلطنت سلطان محمود!)

چند تا بیتش رو اینجا میارم ٬ بقیه اش هم برای بعد :

                                    قبله هر جمع شدی

شمع نیم ٬ جمع نیم

                                      دود پراکنده شدم!

جلال الدین بلخی

شاید توی جمع باشن ٬ اما بعد از جدایی از جمع احساس تنهایی شدیدی می کنند!

تنهایی یکی دیگه از مشکلات و مولفه های اصلی دوران ما و دوران مدرنه که تجربه آدم های مختلف اون رو به اثبات رسونده!

باید بشینیم فکر کنیم ببینیم که چه چیزی می تونه باعث بشه که انسان حتی در تنهایی هم احساس تنهایی نکنه ؟

راه نشانم بده

آنچه که من می خواهم به بیان آن بپردازم آن است که شریعتی یک جامعه شناس مسلمان بود و مطهری یک عالم دینی (عالمی که دارای مطالعات مختلف بود) و هر دو در راستای مبارزه با شاه و بقا و برتری اسلام تلاش بسیار کرده اند.

آنچه که جالب است که با آثار آنها می توان دید که هر دو (به زعم خود) علاوه بر مبارزه با شاه و طاغوت به مبارزه با ایسم های مختلف و مکاتب انحرافی که همچون دامی بر سر جوانان آن موقع بوده است همت گماشته اند.

شهید مطهری با نگاهی بالاتر و از منظر های فلسفی- کلامی- اعتقادی و فقهی - حقوقی و اخلاقی - عرفانی و  دکتر شریعتی با نگاهی سحطی تر و قابل درک تر و همچنین اجتماعی تر! و هر دو در آن برهه از زمان در جذب جوانان به اسلام هم موفق بودند (هر چند که در این راه هیچ کس بی عیب نیست و دکتر شریعتی هم از این قاعده استثنا نیست) به هر حال در تحلیل روابط و مسائل در نظر گرفتن شرایط آن زمان می تواند نگاه درست تری را به ما بدهد

این بود گوشه ای از خلاصه نظرات من که البته لازم نیست خیلی از مسائل را در این جا بیان کنم

روحشان شاد

                                                       گفتا دروغ کم گوی

گفتم که ماه من شو

                                                        گفتا ا وا چه پررو

اصلا دل چسب نیست!

هر درخت نا بدیهی حداقل دو برگ دارد!

تو دانشگاه هر جا می رفتم درخت ها رو نیگاه می کردم ببنیم که آیا درخت نا بدیهی می بینم؟! بعد هم شروع می کردم به شمردن برگای درخت !!!!!!!! تازه خدا رو شکر که سعی نکردم قضیه های دیگه رو امتحان کنم!!!

فکرش رو بکن!

مرا امید وصال تو زنده میدارد                             وگرنه هر دمم از هجر توست بیم هلاک

نفس نفس اگر از باد بشنوم بویش                     زمان زمان چو گل از غم کنم گریبان چاک

رود بخواب دو چشم از خیال تو هیهات                 بود صبور دل اندر فراق تو حاشاک 

اگر تو زخم زنی به که دیگری مرهم                     وگر تو زهر دهی به که دیگری تریاک

عنان مپیچ که گر میزنی به شمشیرم                 سپر کنم سر و دستم ندارم از فتراک

ترا چنانکه تویی هر نظر کجا بیند                        بقدر دانش خود هر کسی کند ادراک

                                بچشم خلق عزیز جهان شود حافظ

                                که بر در تو نهد روی مسکنت بر خاک

 خدایا شکر

بالاخره خدا منو دعوت کرد٬اجازه داد منم بیام خونش.مهمونی خدا برای بنده هاش.اونم توی خونه خودش. 

یه چیزی بهم می گفت که امسال خدا منو خونه ی خودش دعوت میکنه.حتی اون موقع که می خواستم ۳ روز آخر طرح ولایت بپیچونم با خودم گفتم اگه قرار یاشه عمره برام جور بشه ٬خدا خودش درستش میکنه(البه آقای ادهم نگفته بود که ۳ روز آخر اجباری).توکل کردم به خدا و پیچوندم.شایدم این فقط پاداش همون مقدار توکل(بالاخره خدا که میخواد لطف کنه باید فرق کنه.خداست دیگه!)البته جا داره از آقای حمیدیان که حدود ۲ ماه پیگیری کردند تا این عمره جور بشه خیلی تشکر کنم.

تازه خود مکه و عمره یه طرف.مدینه هم یه طرف.

بنابراین از این به بعد میخوام به تناوب یه سری مطلب درباره عمره و اسرار حج و ... بنویسم.

البته در مورد تربیت دینی و در مورد موضوع خاص اخلاق هم انشاءالله از کتاب آداب الصلاة و منابع دیگه می خوام بنویسم.یه مقداری هم در مورد عنصر فعالیت و تنظیم رابطه آن با بقیه وظیفه های آدم از جمله وظیفه مهم خرخونی در دوران دانشجویی ٬ انسان نظم یافته و خلاصه از این جور چیزها.

و سعی میکنم از مطالب بی هدف و بعضا پوچ و الکی کامنت پر کن مثل IQ ی فرح و ... ننویسم.

پس حتما حداقل هفته ای یک به این بلاگ بیایید٬ انشاءالله مطالب جالب و زیبایی را میبینید. 

عزیز دل برادر! بهت تبریک می گم دل انگیز!

برای همسرت هم از خدا صبر می خوام ( دو نقطه دی )

این هم یک هدیه کوچولو :

من و همسر يك زندگي عاشقانه داريم چون:
1- براي همديگر وقت صرف مي كنيم.
2- به همه مي گويم كه دوستش دارم.
3- براي قدرداني از محبت هايش نامه عاشقانه براي مي نويسم.
4- در جمع از او تعريف مي كنم.
5- وقتي غمگين است سعي مي كنم ناراحتي اش را بفهمم و او را درك كنم.
6- هميشه در اتفاقات خوب و مهم زندگي او را سهيم مي كنم قبل ازاين كه ديگران چيزي بدانند.
7- در همه مراحل زندگي.
8- همواره مراقبش هستم و به نيازهايش توجه خاصي نشان مي دهم.
9- آرامش را در همه حال حفظ مي كنم.
10- باور و اعتمادم را نسبت به او همواره حفظ مي كنم.
11- پس از به پايان رسيدن روزهاي پرتحرك، شب همه چيز را برايش تعريف مي كنم.
12- اولين كسي هستم كه تولدش را تبريك يم گويم.
13- به كارهايي كه برايم انجام مي دهد توجه مي كنم و قدردان محبت هاي او هستم.
14- ازدواجمان را موهبت هاي الهي مي دانم.

15- براي سلامتي اش صدقه مي دهم.
16- در يك مكان يادداشتي محبت آميز برايش پنهان مي كنم و او را راهنمايي مي كنم تا پيدايش كند.
17- در همه لحظات زندگي با گذشت رفتار مي كنم.
18- سعي مي كنم هميشه سرزنده و شوخ طبع باشم.
19- كارهايي كه نشان دهنده محبتم نسبت به اوست برايش انجام مي دهم.
20 – هرگاه از او خيلي عصباني هستم به نكات مثبتش هم فكر مي كنم.
21- اگر احساس كنم از وسايل شخصي اش چيزي كم دارد ولي خودش نمي خرد حتما برايش تهيه مي كنم.
22- همه هدايايي را كه به من داده است از صميم قلب دوست دارم.
23- هميشه دل آرام يكديگريم.
و همه اينها را مديون خوشبخت ترين همسران عالميم كه وقتي پدر پرسيد همسرت برايت چگونه همسري است هر دو گفتند:
                            نعم العون علي طاعه الله
                                        بهترين يار و همراه در راه بندگي خدا.

البته بگم که این مطالب رو از یک روحانی (http://jalily.parsiblog.com/) کش رفتم ( دو نقطه دو تا پرانتز )

امیدوارم که یک زندگی سرشاز از عشق داشته باشید و در کنار هم خوش بخت بشید ( دو نقطه چشمک!!!)

بارالها از من مخواه که بر آدم سجده کنم، در عوض تو را آنگونه عبادت خواهم کرد که کسی تاکنون پرستش نکرده باشد. و خداوند پاسخ داد:

مرا آنگونه پرستش کن که من می خواهم نه آن طور که خود دوست داری.

بنده هم از اين حرفها بلدم؛

اما حقيقت قضيه اين است كه اگر ما دنبال عدالت نباشيم، حقيقتاً من كه اين‏جا نشسته‏ام، وجودم نامشروع خواهد بود؛ يعنى هرچه اختيار دارم و هرچه تصرّف كنم، تصرّف نامشروع خواهد بود؛ ديگران هم همين‏طور.

ما براى عدالت و رفع تبعيض آمده‏ايم.

مقام معظم رهبري

سید مرتضی آويني